Rozdział I

Była noc. Marika siedziała na parapecie wpatrując się w daleki krajobraz lasu. Było jej źle , niestety nie miała nawet z kim porozmawiać . Zawsze chodziła do mamy , która wiedziała o niej wszystko. Teraz nie ma nikogo.
Jena od śmierci Markusa i mamy nie jest już taka sama. Od tamtego czasu zdążyła zajść 2 razy w ciążę i ją usunąć.Straszne jest to , jak człowiek potrafi się zmienić. Z niewinnej Jeny , która była zafascynowana życiem , zrobiła się naiwna i pusta dziewczyna , zadumana w sobie .. yhh. Marika nie potrafiła tego pojąć. A jej tato ? I wtedy wybuchnęła płaczem..
W tym czasie do pokoju weszła Jena.
-Czemu Ty jeszcze nie śpisz ? Myślisz , że nie będziesz wcale chodziła do szkoły ? - zapytała ironicznym głosem.
Fakt Marika już od 2 tygodni nie pojawiła się w szkole , nauczyciele dzwonią i dzwonią... A ona do szkoły nie wracała.Nie chciała tam iść.
-Po co w ogóle istnieje szkoła ? I tak w ogóle to Ty mi mówisz , że mam do niej chodzić , a sama co robisz ? Nic ! Całymi dniami przesiadujesz u tego Romka i nic więcej.Gdyby mama wiedziała jak teraz jestem to ...
-No co ? Jej nie ma , tak samo jak nie ma Markusa! Jeszcze o tym myślisz ? Zapomnij ! I idź spać ! Jutro idziesz do szkoły !
Jena wyszła z pokoju. Marika wiedziała , że jej siostra też strasznie odczuwa brak mamy i brata, ale nie potrafiła już z nią rozmawiać normalnie..
Z jej pięknych piwnych oczu spływały łzy.. Nagle zasnęła.
Rano o 6 obudził ją trzask drzwi ..
-Znowu to samo .. - jęknęła Marika i niepewnym krokiem zeszła na dół. - Tak myślałam..
Taty " koledzy " znowu do niego przyszli.
Marika zrobiła sobie kanapki , wzięła sok pomarańczowy i poszła na górę. Miała jeszcze trochę czasu do szkoły , więc wyciągnęła pamiętnik i zapisała :
" Oni znowu tu są. Dlaczego tato nadal to robi ? Dlaczego nie możemy żyć normalnie .. przecież mama by tego chciała " . Zamknęła go i schowała pod poduszkę, zjadła kanapki. Umyła się i ubrała. Wzięła plecak z zapakowanymi tam książkami , nie zważając na to , jakie ma lekcje.
Wzięła kurtkę, założyła buty i wyszła do szkoły. Była zima , dokładnie za miesiąc - 14 sierpnia będzie rok od śmierci jej mamy Kasandry i brata Markusa.
Gdy szła białe płatki śniegu leciały na jej długie , brązowe loki.
W szatni zostawiła swoje rzeczy i poszła na pierwszą lekcje. Usiadła w ostatniej ławce , by nie rzucać się w oczy. Niestety gdy tylko nauczycielka Contellman weszła do klasy od razu ją zauważyła w wezwała do siebie.
Od kiedy Marika zaczęła uczęszczać do tej szkoły , ta nauczycielka jako jedyna jej nie polubiła.
-Panno Could , proszę o uzupełnione notatki.
-Niestety nie mam, nie miałam ...
I w tym czasie niebieskooki chłopak podsunął jej swoje notatki i szepnął :
-Proszę..
-Panno Could , powiedziałam notatki - wrzasnęła kobieta.
-Oczy..Oczywiście , proszę.
Kobieta ze zdziwieniem oddała dziewczynie notatnik i zaczęła prowadzić lekcje.
Marika przez resztę lekcji chodziła zamyślona , zapomniała całkiem , że powinna podziękować Jasperowi za pomoc. Szukała go przez resztę dnia , lecz na marne.
-Najwidoczniej się zwolnił. - pomyślała dziewczyna.
W drodze do domu zaczepił ją chłopak.
-Cześć.